સેમીનાર / ટેકફેસ્ટ્સ / WHITE PAPER

કાર્તિક ભાઈ ની એક સરસ પોસ્ટ આજે વાંચી.. શિક્ષણ: ટેકફેસ્ટ્સ.


વાંચતાની સાથે જ શિક્ષણ જગતમાં જે ધાંધિયા (કમાવાના ધંધા) ચાલતા હોય છે એની યાદ તાજી થઇ ગયી. 
મોટા ભાગના શિક્ષણજગતના લોકોને વિદ્યાર્થી ના ભવિષ્ય પ્રત્યે દરકાર જ નથી હોતી. એ લોકો બસ આવે, લેકચરમાં ભણાવે અને પાછળ ઘેર જઈને ટ્યુશનો કરવા બેસી જાય. ક્લાસ માં છોકરું શું ભણ્યું-ના ભણ્યું એમને કોઈ મતલબ નથી હોતો. આ લોકો વિપરીત હું આજે પણ મારા ગણિત ના સાહેબ શ્રી. જે.એસ.શાહ સાહેબ ને યાદ કરું છું (શ્રી. જે.એસ.શાહ સાહેબ મારા વખતમાં આર.જી.શાહ કોલેજ માં ગણિત ભણાવતા હતા) . એ સાહેબ ક્યારેય એમના કામ પ્રત્યે બેદરકાર ના હતા. હા, બીજા સાહેબો પણ ના હતા, પણ શાહ સાહેબ ખાસ કાળજી રાખતા કે વિદ્યાર્થી કશુક સીખે.

ટ્યુશન જેવી જ એક બીજી બદી છે ટેકફેસ્ટ્સ.
મારી ઓફીસ માં થોડા ઈન્ટરવ્યું લેવાના છે, એના માટે HR એ  થોડા RESUME મંગાવ્યા હતા. મોટા ભાગના લોકો એ કોઈને કોઈ ટેકફેસ્ટ્સ / સેમીનાર / WHITE PAPER ની વાત લખી હોય એમાં. પણ જયારે એ માણસને એ વસ્તુ વિષે પૂછવામાં આવે તો એને કશું ના આવડે.
એક ઉદાહરણ આપું..
Submitted  WHITE PAPER on MPEG. પણ એ ભાઈ ને કશું જ ખબર ના હોય MPEG શું છે? એતો બસ વિકિપેડિયા માંથી કોપી/પેસ્ટ કરી ને લઇ આવે. આના માટે એમને કોલેજ સર્ટીફીકેટ પણ આપે. આવા સેમીનાર / ટેકફેસ્ટ્સ / WHITE PAPER submit કરવા માટે કોલેજો ઘણા પૈસા ઉઘરાવી લેતી હોય છે. આ બધામાં છેલે એક વસ્તુ સારી હોય, જમવાનું :). આયોજકોને થોડા પૈસા મારવા મળી જાય (આતો ભારતીય લોકો નો અધિકાર છે), t-shirts / caps / bags એવું મળી જાય.
કોલેજ પૂરી કરી ને જયારે નોકરી કરવા આવો ત્યારે ખબર પડે કે પેલા સેમીનાર ભર્યા ‘તા એનો તો કોઈ ઉપયોગ જ નથી જીવન માં.
આશા રાખું કે કોઈને મન-દુ:ખ નહિ થયું હોય. થયું હોય તો હું કશું કરી શકું એમ પણ નથી.
વિચાર નું મૂળ કે બીજ : http://pastebin.com/EMKeiVE3