ઢાબા

એક નાના ઢાબા માં એકવાર જમવા ગયા, ઘણા બધા લોકો ત્યાં આવેલા હતા અને થોડી વધારે ભીડ હતી.
અમે લસણીયા બટાકા, ભરેલા ભીંડા, રોટલી અને છાસ નો ઓર્ડર આપ્યો.
થોડીવારમાં એક ભાઈ ઓર્ડર લઈને આવી ગયો (ધાર્યા કરતા મોડું આવ્યું હતું પણ ઓર્ડર લેવા વાળા ભાઈના મત મુજબ જલ્દી આવ્યું હતું)
અમે તો જમવા લાગ્યા, પણ અડધી રોટલી પુરી થતા થતા લાગ્યું કે ભાઈએ બટાકા બરાબર બાફ્યા નથી ને ભીંડા પણ કાચા છે. છાસમાં પણ પાણી વધારે પડેલું લાગતું હતું.
એ ઢાબાવાળા ભાઈ અને મુખ્ય રસોઈયાને અમે ઓળખતા હતા એટલે જરા એમ જ પૂછ્યું કે આ કેમ આવું થયું આજે ?
મુખ્ય રસોઈયો બોલ્યો …
— સાહેબ રવિવાર છે ને એટલે બહુ ઘરાકી છે, બહુ વાનગી બનાવવાની હતી મારે એટલે જલ્દીમાં આ બટાકા બફાયા નથી લાગતા.
— મારે તો સાહેબ બધા શાક લેવા જવાના, અહીં આવે એટલે ધોવાના, સમારવાના.  બધું મારે જ કરવું પડે છે. ટાઈમ જ નથી રહેતો. શું કરું ?
— ભીંડા બનાવવા માટે એક ખાસ માણસ રાખ્યો હતો પણ એ હમણાં ગામ ગયો છે અને હવે સારા રસોઈયા મળતા. જે મળ્યો છે એનાથી શાક બનાવડાવ્યું છે. 2-3 મહિનામાં શીખી જશે એમ લાગે છે.
— છાસ તો આ પાણી આપે છે એ છોકરાએ બનાવી છે, એ થોડો સારી છાસ બનાવી શકે !
થોડા વિચારવા જેવા મુદ્દા…
— મુખ્ય રસોઈયો તો કદાચ બહુ સારું જમવાનું બનાવે છે એટલે ઢાબાનો માલિક એને કાઢશે નહિ,  જો માલિક એને કાઢી પણ મૂકે તો એ ક્યાંક ગોઠવાઈ જશે.
— જે રસોઈયો એના ગામ ગયો છે, એને કાઢી દેશો તો એ બીજે જતો રહેશે. કદાચ એને એની નોકરીની પડી નથી અથવાતો એને વિશ્વાસ હશે કે બીજી મળી જશે. આવા માણસો બીજે ઢાબા શોધી પણ કાઢતા હોય છે.
— પાણી વાળો છોકરો તો અહીંયા જ રહેશે, કાઢી મુકશે તો બીજે પણ પાણી જ પીવડાવશે.
આ ખરાબ વાનગી બની એનાથી નુકશાન કોને થયું?
— ગ્રાહક, જે સરસ જમવા આવ્યો હતો એનો જીવ બળ્યો કે સારું જમવા ના મળ્યું
— ઢાબાનો માલિક, જે કદાચ એના ગ્રાહક કાયમ માટે ખોઈ દેશે અને કદાચ એને જે નફો થવો જોઈતો હતો એ ના થયો.
— ગ્રાહક કદાચ વાનગી પાછી કરશે અને ફરીથી બીજી વાનગી બનાવા કહેશે.  એમાં પણ કદાચ ગ્રાહકને બહુ સંતોષ નહિ મળે પણ ઢાબાના માલિકને તો એ નુકશાન જ છે.
— કદાચ એ ગ્રાહક બીજી વાર ત્યાં નહિ જાય, એટલે કાયમી નુકશાન.
— કદાચ એ એના 10 મિત્રોને કહેશે કે અહીંયા ના જતા બેકાર બનાવે છે.
નાની અમથી વાર્તા છે, પણ તમારા કાર્યક્ષેત્રમાં કેવી રીતે કામ કરવું અને કામ કરાવવું એ શીખવી જાય છે.
સમજનારા સમજી જજો બાકી હાઇવે પર ઘણા ઢાબા હોય છે …
Advertisements

કાર્બોહાઇડ્રેટ

આજે એક ક્લાયન્ટ જોડે જમવા ગયો હતો. અમેરિકન ક્લાયન્ટ હતો અને એ ભાઈને ફિશ ખાવી હતી. પણ એને જે ખાવું હતું એ અહીંયા મળતું ના હતું. એને એક સરસ રેસ્ટોરન્ટ માં લઇ ગયો અને જમવા બેઠા. એક વાનગી મંગાવી અને અમે ખાધી. એને સારું લાગ્યું. પછી એને પૂછ્યું બીજું શું લેશો… તો ભાઈ બોલ્યા “આઈ વિલ હેવ સમ કાર્બોહાઇડ્રેટ …. ” અલા ભાઈ સમજાય એમ બોલ થોડું. આ બધું અમે નવમા ધોરણમાં મૂકી આયા. અમને કાઈ ખબર નથી કે કાર્બોહાઇડ્રેટ સામાંથી મળે.

પછી એને કૈક સુજ્યું એટલે એ તરત બોલતો, “આઈ વિલ ટેક રાઈસ ફોર કાર્બોહાઇડ્રેટ” …. મેં વેટર ને બોલતો ને કીધું ભાઈ પુલાવ – બિરયાની માં જે મસ્ત હોય એ લઈ આવો.

પેલો તો હોંશે હોંશે વાટકો ભરી ભાત ઝાપટી ગયો.

પણ મને તો રહી રહીને કાર્બોહાઇડ્રેટ જ યાદ આવી રહ્યું હતું…

ટાઈમ ટેબલ

​હમણાં એક દિવસ મારુ કબાટ ખોલતા જમણી બાજુના દરવાજા પર અંદર એક કાગળ ચોંટેલું જોયું અને એમાં કંઈક લખ્યું હતું.​ કાગળ થોડું નીચે ચોંટાડેલું હતું એટલે ખબર ના પડી કે શું લખેલું છે. એટલે જરા નીચે બેસીને જોયું તો એક ટાઈમટેબલ બનાવેલું હતું કે કેટલો સમય ટીવી જોવું અને કેટલો સમય વાંચવું (વાંચવું, લખવું અને ગોખવું).

અક્ષર જોઈને તો ખબર પડી ગયી કે સાહેબે* (સાહેબ એટલે સામર્થ્ય ) લખ્યું છે, ટીઆ ને પૂછ્યું કે આ ટાઈમટેબલ કોણે બનાવ્યું છે તો એ પણ બોલી સાહેબે. વધારે પૂછ્યું કે “તે મદદ કરી છે કે આ બનાવી આપ્યું છે એને? “, જવાબ આયો – ના. સાહેબે જાતે જ બનાવ્યું છે પરીક્ષા આવી છે એટલે 🙂

મને તો હસવું આવી ગયું અને દયા પણ આવી અને સારું પણ લાગ્યું કે આટલું વિચારે છે ભણવા વિષે 🙂

 

​ભારે વરસાદ ને કારણે પરીક્ષતો મુલતવી રાખી છે, આવતા મહીને પાછી થશે. ત્યાં સુધી આરામ છે. જેને ભણવું હોય ભણે અને ભણાવું હોય એ ભણાવે આપડે તો …

 

 

​* સાહેબ – હા ભાઈ એ ઘર ના નાના સાહેબ જ છે. ઘેર ફોને કરી ને પૂછું તો એમ જ પૂછું કે સાહેબ શું કરે છે ? તો જવાબ મળે કે ભણે છે, રમે છે, ટીવી જોવે છે, જમે છે … ​